در مقـــامـــات طـــریقـــت هــــر کجـــا کـــردیم سیر

عـــافـیــت را بـــا نظــــربـــازی فــــراق افـــتاده بـــود

ســاقـــیا جــــام دمــــادم ده کـــه در ســـیر طـــریق

هـــر کـــه عـــاشق وش نیامـــد در نفاق افــتاده بود

ای معــبــر مـــژده‌ای فــــرمــــا کـــه دوشـم آفـــتاب

در شکـــرخـــواب صـــبوحی هـــم وثاق افـــتاده بـود

نقش می‌بستم که گیرم گوشه‌ای زان چشم مست

طاقــت و صـبــر از خــم ابــروش طــاق افــتاده بـــود

گـــر نکــــردی نصــرت دیــن شـــاه یحـــیی از کـــرم

کـــار ملک و دیــن ز نظـــم و اتســـاق افـــتاده بـــود

حــافظ آن ساعت که این نظــم پریشــان می‌نوشت

طـــایر فــکـــرش بـــه دام اشـــتـــیاق افـــتاده بـــود

 

دی = دیروز
شاهد عهد شباب = محبوب زیبای جوانی
رجعت = بازگشت رجوع به ازدواج مجدد زن خود
طلاق = جدایی ، جدا شدن زن از شوهر
لیکن طلاق افتاده بود = طالق بائن که رجوع ندارد
مقامات طریقت = مراتب سلوک
عافیت = آسودگی
نفاق = جدایی، دورویی
نظر بازی = عشق ، مهر ورزی
دمادم = پی در پی
عاشق وَش = عاشق پیشه، وش پسوند شباهت ساز
نقش می بستم = تصور می کردم
طاق = تک ، جدا ، دور
گیرم گوشه ای = کناره گیری کنم
مُعَبِّر = تعبیر کننده خواب
دو شم آفتاب = دیشب آفتاب با من
هم وثاق = هم خانه
شاه یحیی = نصر الدین شاه یحیی بن شرف الدین مظفر بن امیر مبارز الدین از آل مظفر به سال ۷۹۸ به فرمان تیمور لنگ حاکم شیراز شد و از ممدوحین حافظ است .
اتساق = ترتیب و نظم فراهم شدن
طایر فکر= مرغ اندیشه
نظم پریشان = غزلیات حافظ