زیرا مجال نیست
این گونه است که عزیزترین کسانمان را
در چشم بر هم زدنی
به حوصله ی زمانه از یاد می بریم
" حسین پناهی "
و از لب ســــاقــــی شـــرابم در مـــذاق افـــتاده بود
از ســــر مســـتی دگــــر با شــــاهد عـــهد شــباب
رجــعـــتی میخـــواســـتم لیـــکن طلاق افـتاده بود
گر از پی شـهوت و هــــوا خـواهی رفت
از مـن خــبرت کـه بـیـنوا خـــواهی رفت
بنـگر چــه کــسی و از کجــــا آمــده ای
میدان که چه میکنی، کجا خواهی رفت
از زمين بلند نشدن ، شكست خوردن است.
«آبراهام لينكل»
من بال مي گشايم ، چابك تر از نسيم
پيغام صبحدم را
با شعرهاي روشن
پرواز مي دهم .
انبوه خفتگان را
با نغمه هاي شيرين
آواز مي دهم